Παραμύθι: Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας
Μ’ ένα ακόμη παραμύθι ξεχαστήκαμε στη διάρκεια της φιλαναγνωσίας που καθιερώσαμε τελικά προς το τέλος κάθε εβδομάδας. Το παραμύθι αυτό μας το παρουσίασε μ’ έναν πρωτότυπο και διαφορετικό τρόπο τραβώντας την προσοχή μας από την αρχή του, η κ. Ζωγραφοπούλου Κατερίνα, δασκάλα των Αγγλικών.
Μέσα απ’ τις σελίδες του κι από τις πολύ ωραίες εικόνες του ξεπήδησε ο όρος, διαφορετικότητα και τι μπορούμε να κάνουμε για να την αντιμετωπίσουμε. Καταλήξαμε μετά από συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, πώς δεν πρέπει να υπάρχει ανομοιογένεια όχι μόνο στην τάξη μας αλλά και σε ολόκληρο το σχολείο μας. Ακούστηκαν λέξεις και φράσεις, όπως: σεβασμός, αποδοχή, φιλικό περιβάλλον ανάπτυξης, μάθησης, αρμονικής συμβίωσης και ψυχολογικής υγείας, προστασία της αξιοπρέπειας του εκάστοτε μαθητή. Αποφασίσαμε να διαγράψουμε από το λεξιλόγιό μας τη λέξη bullying, ώστε να μην κακοποιούμε συναισθηματικά ή λεκτικά ή ακόμη και σωματικά κανέναν συμμαθητή μας και να μην τον εξαναγκάζουμε σε ψυχολογική χειραγώγηση.
Φτιάξαμε ένα πολύ ωραίο δέντρο, που τα κλαδιά του αποτέλεσαν οι παλάμες μας και ο κορμός του το χέρι της δασκάλας μας. Μέσα στις παλάμες γράψαμε όμορφες λέξεις που ακούστηκαν από μας τους ίδιους, σχετικές με την αγάπη τις οποίες και ζευγαρώσαμε. Ζωγραφίσαμε παράξενα ζευγάρια της φύσης και του περιβάλλοντός μας και τα ενώσαμε σ’ ένα πολύ εντυπωσιακό κολλάζ. Περάσαμε υπέροχες στιγμές, που θα μας μείνουν αξέχαστες.
